Sanki...

Sanki iyilesiyorum veya belkide alisiyorum. Bi kitapta okumustum insan acilarini unutmuyor sadece alisyor ve onlarla yasamayi ögreniyor. Iste bende son bi kac haftadir öyle hisediyorum yani alistigmi hisediyorum.
Belkide iyilesmeyi cok istedigim icin öyle hisediyorum. Bilinmez..

Yurtdisina siparis gönderen bir kitap sitesi buldum. Web siteleri cok etkileyici olmadigi icin biraz durakladim ama en sonunda denemketn ne cikar diyerekten 3 tane kitap siparisi verdim. Daha bir hafta gecmisti ki gecen sabah tam disariya cikacaktim kapi calindi. Bir actim kitaplar gelmis:) Inanamadim cokta sevindim.
iki kitabi sagolsun bir piskolog tavsiye etmisti birincisi Mustafa Ulusoydan Aynalar koridorunda Ask ki su anda yarisina kadar okudum bile, ve digeriyse Irvin D. Yalomdan Askin celladi. Ben ona sormustum önerebilceginiz kitaplar varmi hani insanin acilarini kabulenmesi veya hayatta hala bir umud oldugunu anlamasi icin. oda sagolsun bir kac tavsiyede bulunmustu.
Birde Elif Safakin yazdigi Iskender kitabini siparis etmistim ve okumak icin sabirsizlaniyorum.
Bu yaz zaten is bulacak gibi degilim. Sabahlari inglizce kursuna gidiyorum ondan sonra tamamen issiz ve gucsuz artik bolca vaktim var okumak icin.